سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
165
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
خصوص آن قائل شدهاند ممكنست تعذر جماع بخاطر عروض حرارت هوا بوده از اينرو چه بسا در زمستان اين مانع بر طرف ميگردد يا بالعكس برودت و سرماى زمستان ممكنست اين عارضه را ايجاد كرده باشد كه در تابستان بر طرف مىگردد يا ممكن است رطوبت هواى بهارى اين حادثه و عارضه را بدنبال خود آورده باشد كه در خشكى پائيز چاره آن شده و عارضه مزبور دفع مىگردد يا بالعكس ممكن است يبوست و خشكى هوا در فصل پائيز سبب آن شده كه در بهار زائل شده و شخص بر فعل قادر مىگردد . قوله : العجز عن ذلك اجمع : مقصود عجز از وطى در قبل و دبر همسر خود يا ديگرى باشد . قوله : بعد رفع امرها الى الحاكم : ضمير مؤنث به زوجه راجع است . قوله : و انظاره سنة : ضمير در [ انظاره ] به حاكم راجعست . قوله : و هو عاجز : ضمير [ هو ] بزوج عائد است . قوله : جاز لها الفسخ حينئذ : ضمير در [ لها ] بزن راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين العجز فى الفصول الاربعة مىباشد . قوله : لم ترفع امرها اليه : ضمير در [ امرها ] به زوجه و در [ اليه ] به حاكم عود مىكند . قوله : و ان كان حياء : ضمير مستتر در [ كان ] به عدم رفع امرها عود مىنمايد . قوله : الى مضى السنة هنا : مشار اليه [ هنا ] ابتلاء مرد به مرض عنّه مىباشد .